Discovering our World

Travel, beauty, fashion, style and lifestyle blog by Ashley Liddle

Discovering our World

Chicago is my kind of town – welcome to Mid-West, part one

A month ago, at the beginning of September, I took a short trip to Mid-West area of the United States. I visited my mom and my sister who live respectively in Chicago, Illinois and in St. Joseph, Michigan.

Since the trip consisted of two parts and multiple cities / towns, I will divide my experience into few posts as it will be easier to cover it all without boring everyone with too many places and details. In today’s post I will cover my first day – in Chicago.

The trip started not to great, as the airlines, American Airlines, kept changing my departure time, pushing it later and later in a day. Finally, instead of leaving California at 3:30PM I left at 6:30PM. With the time change between CA and IL, instead of arriving at O’Hare International Airport in Chicago at 9:30PM I landed shortly after midnight and did not get to my mom’s, where I was spending my first night, until 1:30AM.

The good thing was, though, plane was not even half full, both ways, so I had an entire row for myslef. That, i have to admit, was a treat!

Luckily I had a great Uber driver who not only found me, after I went to a wrong meeting spot (O’Hare is a very large airport and getting lost there, esp. when it’s 1am and you are very tired, is quite easy), but also got me to my mom’s fast and offered to wait with me until my mom was coming out to pick me up. A huge shout out to Uber!

After just a few hours of sleep, as my mom had to get up early for work next day, I met with my sister and her fiancé, who picked me up. The adventure was ready to begin.

We decided to spent my first day exploring Chicago. It may be hard to believe, but after living there for three years and visiting it numerous times I still find places I have not yet seen. This time, besides two staples: Buckingham Fountain and Millennium Park with famous “bean” we were set to find a sign marking the beginning of legendary Route 66 (we will have a separate post about this road on our blog soon, so stay tuned) and 106 iron sculptures called “Agora”, created in Poland by Magdalena Abakanowicz and dedicated to the city of Chicago in 2006.

Our first stop was the Route 66 begins sign. Currently located at the northwestern corner of Adams St and Michigan Ave, across from the Art Institute. There’s another sign at the end of the block, but this one is a replica of the original. It’s worth noticing, that the start of Route 66 has moved a few times. Originally, Route 66 began on Jackson Blvd. at Michigan Ave. In 1937, the start was moved east onto the reclaimed land for the world fair to Jackson and Lake Shore Drive. In 1955, Jackson Blvd became one way west of Michigan Ave. and Adams St. became the westbound US-66. However, the start of US-66 remained on Jackson at Lake Shore Drive. So, even while currently Adams Street at Michigan Avenue is marked as the starting point, Route 66 never departed from here.

From there we took a short walk thru downtown to the Buckingham Fountain which is one of Chicago’s most iconic landmarks. Numbering almost a century of life, it is one of the most elaborate and impressing fountains around the globe, attracting hundreds of thousands of visitors each year.

A few fun facts:

  • The Buckingham Fountain measures 85 meters in diameter, making it one of the largest constructions of the sort in the world. It rises more than 7 meters high and consists of three successive levels of basins, engulfed by four pairs of bronze seahorses. It features 134 jets powered by 3 pumps, ejecting water up to a staggering height of more than 45 meters. Given its gargantuan dimensions, it may not come as a surprise that the Buckingham Fountain holds a little less than 6 million liters of water.
  • The whole construction is a sophisticated symbol of the famed Lake Michigan. Built by M. Loyau, the basins stand for the Lake itself, while each pair of horses represents one of the states encircling its waters, namely Illinois, Indiana, Michigan and Wisconsin.
  • The fountain has nothing to do with Buckingham Palace, as believed by many due to the synonymy. It is named after its wealthy benefactor, Kate Buckingham, who dedicated it on May 26, 1927, as a memorial for her late brother, Clarence. Clarence Buckingham, born in 1854, was the eldest of three and moved to Chicago with the rest of his family while still a young boy. His father founded a firm building and operating grain elevators and quickly became one of the wealthier businessmen in the area. Clarence followed on his steps and showed particular interest in art and culture. Unfortunately, he died unexpectedly in 1913. His untimely demise was a shock to both his family and his fellow citizens. 
  • The Buckingham Fountain is equipped with an elaborate security system, monitored 24 hours a day by trained personnel. Its precious material and immense cultural and historical value have made it a target before, and Chicago wishes to make sure no damage is inflicted on it. It may sound a bit foolish, or at least redundant, but, as a matter of fact, it is 100% necessary.

Next we decided to check, one more time, beautiful Millennium Park and the “bean”. The nearly 25-acre Millennium Park has been recognized as a favorite place for walking and spending time outdoors among the inhabitants of the Windy City. In addition to interesting places and a beautiful view of the city skyline, the park attracts lovers of art, music and sports. Every year there are music festivals, concerts, film screenings, sports events and many other attractions. In there you will find Anish Kapoor’s Cloud Gate, affectionately called, “The Bean”. It is one of Chicago’s most popular sights and what has become synonymous with the Chicago experience. The monumental work of art anchors the city’s downtown park, reflecting the city’s famous skyline and the surrounding green space.  Inspired by liquid mercury, it is one of the world’s largest permanent outdoor art installations. Its stainless-steel surface highly reflects the activity and lights of the park and surrounding city skyline, inviting visitors to touch and interact with its mirror-like surface and see their image reflected from a variety of perspectives.

Our last stop of the day was Agora. Comprised of 106 nine-foot-tall headless torsos, Agora is one of the most important and extensive sculptural installations in Chicago’s recent history. The artwork gets its name from the Greek word for meeting place. The cast iron figures are arranged in interesting groupings. Some are frozen in positions that suggest great movement, while others appear to be standing completely still. Most of them are in monumental crowds, although some appear to be pulling away from the larger group.

From there we slowly walked to the car, admiring always beautiful downtown Chicago and it’s amazing skyline. Drive to St. Joseph, MI, where my sister lives, took us a little over two hours, what was not bad at all, considering we left Chicago close to 4pm. With LA’s traffic it would have taken us at least an hour longer.

FYI: St. Joseph and Chicago are 95 miles / 1 hour 38 minutes far apart, if you drive non-stop. The halfway point is Chesterton, IN. Please note the time difference between St. Joseph, MI and Chicago, IL is 1 hour.

Miesiąc temu, na początku września, odwiedziłam mamę która mieszka w Chicago, Illinois i siostrę, mieszkającą obecnie w St. Joseph, Michigan.

Ponieważ wyjazd składał się z dwóch części i wielu miast/miastek, podzielę się z wami moimi doświadczeniami w kilku osobnych  wpisach. W dzisiejszym poście opiszę mój pierwszy dzień – Chicago.

Sama podróż nie zaczęła się za ciekawie ponieważ w ostatnich godzinach przed wylotem linie lotnicze, American Airlines, ciągle zmieniały mój czas odlotu przesuwając go na coraz późniejsze godziny. W końcu zamiast wylecieć z Kalifornii o 15:30 wystartowaliśmy o 18:30, co spowodowało, że wraz ze zmianą czasu pomiędzy CA i IL, zamiast wylądować na międzynarodowym lotnisku O’Hare w Chicago o 21:30, wylądowałam krótko po północy. W rezultacie dotarłam do mojej mamy, gdzie spędziłam pierwszą noc, prawie o 1:30.

Dobrą rzeczą było jednak to, że samolot nie był nawet w połowie pełny, w obie strony, więc miałam cały rząd dla siebie. To, muszę przyznać, było wspaniałe!

Na szczęście udało mi sie trafić na wspaniałego kierowcę Ubera, który nie tylko mnie znalazł, po tym, jak trafiłam na złe miejsce spotkania (O’Hare to bardzo duże lotnisko i zgubić się tam – szczególnie gdy jest 1 w nocy, a wy jesteście bardzo zmęczeni – jest dość łatwo), ale także dowiózł mnie do mojej mamy bardzo szybko i bezpiecznie, a nawet zaproponował, że poczeka ze mną, aż moja mama wyjdzie po mnie. Ogromne podziękowania dla Ubera!

Tej nocy spałam zaledwie kilka godzin, ponieważ moja mama następnego dnia musiała wstać do pracy, a ja byłam umówiona na spotkanie z siostrą i jej narzeczonym, którzy odebrali mnie o wczesnej godzinie (przynajmniej dla mnie 10 rano okazała się wczesna – szczególnie biorąc pod uwage krótki sen i 2-godzinną różnicę czasu z Kalifornią.). Po zjedzeniu śniadania składającego sie z przygotowanych przeze mnie placków ze śliwkami (przepis na placki już jutro na blogu) byłam gotowa na rozpoczęcie przygody.

Pierwszy dzień postanowiliśmy spędzić na zwiedzaniu Chicago. Może trudno w to uwierzyć, ale nawet mieszkając tam przez trzy lata oraz wielokrotnie odwiedzając to miasto wciąż znajduję tam miejsca, których jeszcze nie widziałam. Tym razem oprócz dwóch głównych punktów: Fontanny Buckingham i Parku Tysiąclecia (Millenium Park) w którym znajduje się słynna rzeźba nazywana „fasolą” postanowiliśmy znaleźć znak wyznaczający początek Route 66 (niedługo na naszym blogu osobny post na ten temat, już teraz zapraszamy) oraz wystawę 106 żelaznych rzeźb zatytułowaną „Agora” autorstwa Magdaleny Abakanowicz stworzonych w Polsce i podarowanych miastu Chicago w 2006 roku.

Pierwszym przystankiem był znak rozpoczynający Route 66. Obecnie znajduje się on na północno-zachodnim rogu skrzyżowania ulic Adams St i Michigan Ave, naprzeciwko Instytutu Sztuki. Na końcu bloku jest jeszcze jeden znak, ale jest on repliką oryginału. Warto zauważyć, że początek Route 66 był kilkakrotnie przesuwany. Pierwotnie Route 66 zaczynała się na Jackson Blvd. przy Michigan Avenue. W 1937 r. początek przeniesiono na wschód, na tereny zrekultywowane na potrzeby światowych targów, do Jackson i Lake Shore Drive. W 1955 Jackson Blvd stał się jedną drogą na zachód od Michigan Avenue, a Adams St. stał się zachodnią linią US-66. Jednak początek US-66 pozostał na Jackson przy Lake Shore Drive. Tak więc, mimo, iż obecnie skrzyżowanie Adams Street z Michigan Avenue jest oznaczone jako początek Route 66, tak naprawdę nigdy się ona w tym miejscu nie rozpoczynała.

Stamtąd poszliśmy na krótki spacer do Fontanny Buckingham, która jest jednym z najbardziej charakterystycznych punktów Chicago. Licząca prawie sto lat jest jedną z najbardziej wyszukanych i imponujących fontann na całym świecie, przyciągająca każdego roku setki tysięcy odwiedzających.

Kilka interesujących faktów:

  • Fontanna Buckingham mierzy 85 metrów średnicy, co czyni ją jedną z największych tego typu konstrukcji na świecie. Wznosi się na ponad 7 metrów i składa się z trzech kolejnych poziomów basenów, otoczonych przez cztery pary brązowych rzeźb przedstawiających koniki morskie. Posiada 134 dysze napędzane przez 3 pompy, wyrzucające wodę na oszałamiającą wysokość ponad 45 metrów. Biorąc pod uwagę jej gigantyczne rozmiary, nie powinno dziwić, że w Fontannie Buckingham mieści się około 6 milionów litrów wody.
  • Cała konstrukcja to wyrafinowany symbol słynnego jeziora Michigan. Zbudowane przez M. Loyau baseny reprezentują samo jezioro, podczas gdy każda para koników morskich reprezentuje jeden ze stanów otaczających jego wody, a mianowicie Illinois, Indiana, Michigan i Wisconsin.
  • Fontanna nie ma nic wspólnego z Pałacem Buckingham, jak sądzi wielu ze względu na nazwę. Jej nazwa pochodzi od nazwiska bogatej sponsorki Kate Buckingham, która ofiarowała ją miastu Chicago 26 maja 1927 r. jako pomnik na cześć swojego zmarłego brata Clarence’a. Clarence Buckingham, urodzony w 1854 roku, był najstarszym z trójki rodzeństwa i przeprowadził się do Chicago wraz z całą rodziną, gdy był jeszcze małym chłopcem. Jego ojciec założył firmę budowlaną która obsługiwała elewatory zbożowe. Szybko stał się jednym z bogatszych biznesmenów w okolicy. Clarence poszedł w jego ślady ale oprócz tego, że był bardzo bogatym biznesmenem  wykazywał szczególne zainteresowanie sztuką i kulturą. Niestety zmarł niespodziewanie w 1913 roku. Jego przedwczesna śmierć była szokiem zarówno dla jego rodziny, jak i współobywateli.
  • Fontanna Buckingham jest wyposażona w rozbudowany system bezpieczeństwa, monitorowany 24 godziny na dobę przez przeszkolony personel. Jej cenny materiał oraz ogromna wartość kulturowa i historyczna sprawiły, że była już celem dewastacji, a Chicago chce mieć pewność, że nie zostanie jej wyrządzona żadna szkoda, naprawdę, szczególnie w dzisiejszych czasach jest to w 100% konieczne.

Następnie postanowiliśmy jeszcze raz odwiedzić przepiękny Millenium Park i „fasolę”. Prawie 25-hektarowy Millenium Park – Park Tysiąclecia – został uznany za ulubione miejsce spacerów i spędzania czasu na świeżym powietrzu przez mieszkańców Wietrznego Miasta. Oprócz ciekawych miejsc i pięknego widoku na panoramę miasta, park przyciąga miłośników sztuki, muzyki i sportu. Co roku odbywają się tu festiwale muzyczne, koncerty, pokazy filmowe, imprezy sportowe i wiele innych atrakcji.

Naszym ostatnim przystankiem tego dnia była „Agora”. Składająca się ze 106 bezgłowych torsów o wysokości dziewięciu stóp, „Agora” jest jedną z najważniejszych i najbardziej rozległych instalacji rzeźbiarskich w najnowszej historii Chicago.To dzieło sztuki bierze swoją nazwę od greckiego słowa oznaczającego miejsce spotkania. Figury żeliwne ułożone są w ciekawe grupy. Niektóre są przedstawione w pozycjach, które sugerują ruch, podczas gdy inne wydają się stać całkowicie nieruchomo. Większość z nich usytuowana jest w grupach, ale niektóre wydają się oddalać od większych skupisk i stoją pojedynczo.

Stamtąd powoli szliśmy do samochodu, podziwiając zawsze piękne centrum Chicago i jego niesamowitą panoramę. Przejazd do St. Joseph, w sąsiednim stanie Michigan, gdzie mieszka moja siostra, zabrał nam nieco ponad dwie godziny, co nie było wcale takie złe, biorąc pod uwagę, że opuściliśmy Chicago blisko 16:00. Dla porównania przy korkach w Los Angeles zajęłoby nam to co najmniej godzinę dłużej.

FYI: St. Joseph i Chicago są oddalone od siebie o 95 mil / 1 godzinę i 38 minut, jeśli jedziecie non-stop. W połowie drogi jest Chesterton, IN. Pamiętajcie również, że różnica czasu między Michigan a Illinois wynosi 1 godzinę.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.