Discovering our World

Travel and lifestyle blog by Ashley Liddle

Discovering our World

Spring forward

Spring, the wind is blowing warmer. Spring, we have lost years again. Spring, Spring, lilacs bloomed around, sings the lark above us, trees popped buds. This is the first words of my favorite spring song. Today I go around, happy and sing because it’s finally here! That long awaited by all of us season – Spring.

Spring is considered by many to be the best time of the year. The first rays of the sun appear, the days grow longer and warmer, the first buds, leaves and flowers appear on the trees, birds return from warm countries, the whole world comes to life. The first day of Spring has long been perceived as wonderful and exciting. It is a symbol of the end of a cold winter, giving way to a beautiful spring that brings hope, new ideas and plans. Nature wakes up from the winter sleep, the warm sun comes out from behind the clouds, and with it the energy returns to action. In the countryside, spring changes not only the landscape, but also the lifestyle. Spring in agriculture is primarily the beginning of intensive work. The breeding of animals and the first sowing begin. Spring also brings a family Easter, Mother’s Day or Children’s Day. It is also the time of public holidays such as Labor Day and the Constitution Day of May 3.

The beginning of astronomical Spring occurs when the sun at the equator lights at a 90-degree angle, which falls this year before the calendar spring, which is March 20.  

This means that from this day the nights will be shorter and the days will start to lengthen. Calendar Spring, unlike astronomical, like all seasons, always falls on the same day. It happens that astronomical and calendar Spring begins at the same time. And here is a fun fact – this situation will not happen again until March 21, 2102!

The beginning of Spring also means changing the time from winter to summer. Unfortunately, this means that we will sleep less than an hour this night, but our day will be longer! Even if it is difficult for us to believe that the most beautiful season of the year really begins, it is worth thinking that after March 20, finally, the day will start arriving. In the equinox, the Spring day and night will last evenly 12 hours. Then it will only get better – the day will arrive until June 22, when the summer solstice will occur. We are all waiting for this moment when we will be able to say goodbye to the cold winter and welcome the Spring.

In Poland, the most popular custom is the drowning of Marzanna. This ritual has strongly Slavic roots, because Marzanna was a Slavic goddess symbolizing winter and death. Some also considered her a demon. The drowning ritual is very often combined with carrying a gaik (a decorated branch), and Marzanna takes the form of a straw, ornamented effigy. Doll – Marzanna, which is made of straws and different fabrics for the likeness of a woman, and then drowns symbolizes the departure of Winter and the beginning of Spring. Currently, this custom is treated as a form of fun, but in Slavic times this ritual was treated very seriously.

Gaik is a more forgotten ritual. What is gaik? It is an adorned, pine branch, or a whole tree decorated with ribbons and trinkets, symbolizing the Spring and the bloom of nature, with which one walked around the village with singing and chants. Gaik is also called a new Summer. For his bringing in, the housewives gave small donations or treats. Currently, gaik is usually carried out by girls, and the entire ritual is accompanied by making wishes, dancing and singing. The custom is to constitute the welcome of Spring.

Śmigus Dyngus. Certainly not many of you know that Śmingus-Dyngus is a tradition that fell in the Slavic times exactly on March 21. Watering was meant to symbolize the cleansing of the body and soul.

Easter eggs. The same is also true with decorating of eggs for Easter, which were to refer to the return of Spring and new life. painting eggs was one of the most important customs associated with welcoming the spring. The egg according to the Slavs is a symbol of new life and fertility. They were to be colorful and joyful – they were symbols of rebirth, energy and vitality and to bring success in the new vegetation year that began in spring. This custom has survived to this day and has been adapted by Catholics who paint Easter eggs before Easter.

Besides, many rituals associated with welcoming the Spring passed to the local Easter rituals. The period of preparations for spring was also associated with many minor rites – thorough cleaning of households (hence today’s “spring cleaning”), youth fires burning on the tops of hills (for the spring to come faster), organizing feasts with dances and songs.

Spring cleaning, disliked by so many, is an activity that in our homes in Poland is still returning around the first day of spring or before Easter. It comes from ancient beliefs. Can you say that this is the custom of welcoming Spring? It’s not just that the apartment shines to a high gloss. With the removal of dirt, we get rid of the remains after winter. This activity has a symbolic dimension: together with the waste we say goodbye to evil and disease.

For students, the first day of Spring is also School Skipping Day! This is one of the traditions well-known and practiced among youth. Often this day is free from class. The students are preparing some academy and entertaining contests. They spend the day in a happy mood and this is what should keep their entire Spring.

The first day of Spring, or equating the day with the night, was the most important holiday for the Slavs throughout the year. It was then that the birth of a new life was celebrated after a cold and exhausting winter, hence Jare Festival, also called Jare Gody. The day won the night, and good – evil.

The Jare Festival was even a few-day cycle of ceremonies. They began with the melting of a straw effigy, symbolizing the goddess called Marzanna, Mora, Death or Smertka. It is not difficult to guess that drowning Marzanna meant the death of Winter. In the Pro-Slavonic period, it was believed that killing a figure depicting the goddess of death would simultaneously remove her kingdom, the winter, and the arrival of spring. In ancient times, the puppet was made of straw, wrapped in bandages and colorful cloths. Throughout the day, children carried it around the village, peering into every house and flooding, where it was possible. In the evening, the puppet was taken over by young people who, with the torches lit, eventually drowned in the river or lake. At the same time, a huge noise was made, clattering with rattles, singing and tapping at something. The next day, painted eggs were a symbol of the revival of life. It is precisely the beliefs and customs of the Slavic origin that the Easter practice of painting eggs comes from. Our ancestors adorned Easter eggs before Poland accepted the dress, and as Christianity spread, this custom was moved to Easter, keeping all its ancient symbolism. On this feast it was also necessary to properly wash in holy water, and also to take for health a few times a willow withe, which was called a waggon. Afterwards, both rituals – washing and whipping with witches – were combined in the dubius-muzzus known to us today.

The first day of Spring is considered magical and wonderful. The equinox that accompanies it – the day lasts exactly the same as the night – is the symbol of the end. The end of a cold, cruel winter that is giving way to the spring life that awakens the world. It carries with it new hopes – for development, happiness and prosperity. On the first day of spring everyone waits with longing. Therefore, when it comes, it should be properly honored, the more so because this year winter is unbearably long.                                                                                               

What do we love spring for?

Longer days so we can spend more time outside (sports, trips, playgrounds)

It’s warm!

Animals and plants come to life (wonderful nature lesson for children).

Birds come back from warm countries (stork is Polish national good)

We can ditch those thick winter clothes

New ideas, pland and goals – in Spring, it’s easier to achieve them.

The beginning of Spring all over the world takes many forms and is full of symbolism. In many countries festivals and various celebrations are organized as part of the celebrations. Get to know the most interesting customs from different places in the world.

Cleansing from Winter, the fires are also burning in other European countries. For example, the Spring Festival takes place in Switzerland, which draws its source from the medieval tradition. The Swiss also have to burn something – this time it is not a puppet, but a snowman. On the third Monday of April, at the Zuryskie Lake, during the first flowers appearing, the Sechselauten Festival is organized (the exception is a great week). On this day, a march of several thousand goes through the city, heading for the lake. Above the tank is a huge pile, at the top there is a snowman, Böögg, whose head is filled with fireworks which, when it will take fire, explode, resulting in a beautiful show. When, at the climax, the structure is set on fire and an unusual fireworks display is visible in the sky. The way the snowman is burning is of great importance for the Swiss. The faster the fire takes over, the better the weather will be in the coming months. The festival is accompanied by music, great parades in historical costumes and of course good fun.

Japan. Spring is an extraordinary event for the inhabitants of this country. One of the holidays is to observe the beauty of blooming cherry blossoms, known as the Hanami. Initially, the object of admiration was the Japanese apricot blossom, which was practiced earlier, today practiced mainly among older residents. Flowering is to refer to the beauty and transience of human life. The Japanese are the masters in predicting the day of flowering of this extraordinary fruit. For them the most important thing in this period is to admire the beauty of flowers, which are a metaphor of life and the volatility of beauty. Another habit is the so-called mame maki, or throwing seeds. This feast is on February 3, when demons are being chased away. The celebration of the winter’s departure begins in February, when the inhabitants of the island chase away evil spirits. Persons who were born in a year, who is patronized by the same animal as now, assume the mask of the demon A, the oldest family member or a man born in the year to which the animal is patronizing, throws the seeds at the demons, shouting: “Demons outside, good inside “. The household members collect grains and eat them as much as they have years plus one extra for a successful next year.Yet another Japanese custom is nori maki, consisting in eating about a 20-centimeter roll of uncut sushi. It is worth stressing that the eating person must keep silence and be returned in a direction that is fortunate for a given region. Consumption is to ensure longevity and business success

In turn, in mid-April in Thailand the celebration of spring coincides with Songkran, which is the New Year. A great water festival takes place at the time, resembling the Polish Śmigus Dyngus. Traditional, delicate sprinkling with water as a sign of blessing takes on there the size of a huge water battle. Celebrating spring is not only a long-standing tradition, but also modern customs.

In Canada, for over 60 years, the largest tulip festival in the world has been organized in May, where more than a million flowers are presented. Tulips are not only a beautiful crowning of spring, but also a symbol of friendship between Canada and the Netherlands.

And if the Netherlands is certainly a lot of flowers. It could not be otherwise. Every year in April, the Dutch organize the Bloemencorso Bollenstreek, a floral parade that lasts 12 hours. Participants start their journey in Noordwijk and end in Haarlem. The route is about 40 kilometers long. During the parade, works by artists who are located on platforms are presented. Since it is a floral parade, the works are made of flowers, especially tulips, daffodils or hyacinths, which blooms a lot in the spring.

And how do you celebrate the beginning of spring Indians? I think everyone has heard about the Holi rite, the so-called color festival, which has also come to our place for some time. The holiday falls on the moment of equating the day with night, in the month of phalguna, i.e. at the turn of February and March. Indians, come in colored water and sprinkle with colored powder. This custom symbolizes the awakening of nature to life, and the power of color is to emphasize the joy of the outgoing winter and the welcome of spring.

In Bulgaria, spring is already greeted on March 1. One of the oldest holidays associated with spring and celebrated in Europe is Bulgarian Martenica. This tradition dates back to the creation of the state in 681 (the seventh century). The festival is named after Grandmother March, Baby Marta or Maretnica. This baba is depicted as an elderly, snappy woman who does not want to leave winter. On this day, the Bulgarians bribe this Baba Marta – a malicious old woman who tries to delay the departure of winter at all costs, so they give in to the red and white knit yarn (called martens). This is to calm Baba Marta and open the door to spring. On this day Martenice tradition may be dolls, figurines, pompoms, bracelets or ribbons. Red symbolizes blood and life, while white symbolizes purity and happiness. Martiniczki, or just white and red gifts, you have to wear until you see the first stork or swallow. Then you can leave it under the stone, hang on the tree or let go with the current of the river.

In Bosnia, people gather at the Cimburijada Scrambled Egg Festival in Zenica. The dish is prepared on huge pans and distributed to participants. The symbolism of the holiday is deeply connected with the main attraction of the day, i.e. the egg. It symbolizes a new life, which is an allegory of spring. This tradition is already several hundred years old.

In the former Russia, Belarus and Ukraine, Maslenica was celebrated in ancient times – a week-long feast associated with saying goodbye to winter. It is a time to play and eat pancakes. Blin is simply a pancake symbol of the sun and an expression of gratitude for the gift of life.

Our neighbors in Lithuania are celebrating the Kaziukas festival. Its sources are to be found in pagan traditions, but they were taken over by the Church. In its present form, the holiday has been in operation for about 400 years, on March 4 – on the day of the memory of Saint Kazimierz – the patron saint of Lithuania – is organized the famous Vilnius market, during which you can acquire the work of local craftsmen. In addition, there are parades during which participants play scenes and play instruments. This is the time to give presents made of traditional materials, such as clay. The main symbol of the holiday is a bouquet made of dried flowers, herbs and cereals.

On March 21, the Kurdish calendar begins. Kurds do not have their own state, their religion and tradition unite them. They wear festive costumes that day and in the spirit of play they welcome the new year.

Often, old habits die, but instead there are completely new ways to celebrate important events. An example can be the American Annapolis, where the residents, wanting to recall the faster start of Spring and Summer and say goodbye to the Winter, burn their socks. This is to herald the return of the recreational season.

Nowadays, we often forget about celebrating rituals or traditions passed down from generation to generation. And thanks to them, we can understand how diverse we are. With the arrival of Spring, we make some decisions and new plans for the next few months, often introducing something new into our lives. I’ve already made my Spring plans, how about you? Maybe you can share them with me in the comments below this post.

Wiosna, cieplejszy wieje wiatr. Wiosna, znów nam ubyło lat. Wiosna, wiosna wkoło zakwitły bzy, śpiewa skowronek nad nami, drzewa strzeliły pąkami. Tak brzmią pierwsze słowa mojej ulubionej wiosennej piosenki. Dzis chodzę i podśpiewuję bo wreszcie jest! Tak długo wyczekiwana przez wszystkich wiosna.

Wiosna przez wielu uważana jest za najlepszą porę roku. Pojawiają się pierwsze promienie słońca, dni robią się coraz dłuższe i cieplejsze, na drzewach pojawiają się pierwsze pąki, listki i kwiaty, ptaki wracają z ciepłych krajów, cały świat budzi się do życia. Pierwszy dzień wiosny od dawna jest odbierany za cudowny i ekscytujący. Jest on symbolem końca mroźnej zimy, ustępującej miejsca przepięknej wiośnie, która niesie ze sobą nadzieję, nowe pomysły i plany. Przyroda budzi się z zimowego snu, zza chmur wychodzi ciepłe słońce, a wraz z nim wraca energia do działania. Na wsiach wiosna zmienia nie tylko krajobraz, ale również tryb życia. Wiosna w rolnictwie to przede wszystkim początek intensywnej pracy. Rozpoczyna się wypas zwierząt hodowlanych i pierwsze siewy. Wiosna przynosi również rodzinne Święta Wielkanocne, Dzień Matki czy Dzień Dziecka. To także czas świąt państwowych takich jak Święto Pracy i Święto Konstytucji 3 Maja.

Początek astronomicznej wiosny ma miejsce wówczas, gdy słońce na równiku świeci pod kątem 90 stopni, co wypada w tym roku dzień przed wiosną kalendarzową, czyli 20 marca.

Oznacza to, że od tego dnia noce będą coraz krótsze a dni zaczną się wydłużać. Wiosna kalendarzowa, w odróżnieniu od astronomicznej, tak jak wszystkie pory roku, zawsze wypada tego samego dnia. Zdarza się, że astronomiczna i kalendarzowa wiosna zaczynają się w tym samym czasie. I tu ciekawostka najbliższa taka sytuacja wypada dopiero 21 marca 2102 roku!                       

Początek wiosny oznacza też zmianę czasu z zimowego na letni. Niestety oznacza to, że tej nocy będziemy spać o godzinę krócej, ale za to nasz dzień będzie dłuższy! Nawet jeżeli trudno nam w tej chwili uwierzyć, że naprawdę zaczyna się najpiękniejsza pora roku, warto pomyśleć, że po 20 marca nareszcie zacznie przybywać dnia. W równonoc wiosenną dzień oraz noc potrwają po równo 12 godzin. Potem będzie już tylko lepiej – dnia będzie przybywać aż do 22 czerwca, kiedy nastąpi przesilenie letnie. Wszyscy czekamy na ten moment, kiedy będziemy mogli pożegnać się z mroźną zimą i przywitać wiosnę.

W Polsce najbardziej popularnym zwyczajem jest topienie Marzanny. Rytuał ten ma mocno słowiańskie korzenie, bowiem Marzanna to słowiańska bogini symbolizująca zimę oraz śmierć. Niektórzy uważali ją również za demona. Obrzęd topienia bardzo często łączony jest z obnoszeniem gaika (przyozdobionej gałęzi), a Marzanna przybiera postać słomianej, przyozdobionej kukły. Kukła – Marzanna, którą robi się ze słony i różnych tkanin na podobiznę kobiety, a następnie topi, ma symbolizować odejście zimy i początek wiosny. Obecnie zwyczaj ten traktowany jest jak forma zabawy, jednak w czasach słowiańskich rytuał ten traktowano bardzo poważnie.

Bardziej zapomnianym świętem jest gaik. Czym jest gaik? To przybrana, sosnowa gałąź, lub całe drzewko przybrane wstążkami i błyskotkami, symbolizujące wiosnę i rozkwit przyrody, z którym chodzono po wsi wraz ze śpiewem i przyśpiewkami. Gaik zwany jest także nowym latkiem. Za jego wniesienie gospodynie obdarowywały noszącego drobnymi datkami lub smakołykami. Obecnie gaik zazwyczaj obnoszony jest przez dziewczęta, a całemu obrzędowi towarzyszy składanie życzeń, taniec i śpiew. Zwyczaj ma stanowić powitanie wiosny.

Śmigus Dyngus. Z pewnością niewielu spośród was wie, że Śmingus-Dyngus jest tradycją, która w obrządku słowiańskim przypadała właśnie na 21 marca. Lanie wodą miało symbolizować oczyszczenie ciała i duszy.                                                                                                  

Pisanki. Podobnie jest również z wielkanocnym zdobieniem jajek, które miały nawiązywać do powrotu wiosny oraz nowego życia. malowanie jajek było jednym z najważniejszych zwyczajów związanych z witaniem wiosny. Jajko według Słowian to symbol nowego życia i płodności. Miały być kolorowe i radosne – stanowiły symbole odrodzenia, energii i witalności oraz przynieść powodzenie w rozpoczynającym się wiosną nowym roku wegetacyjnym. Zwyczaj ten przetrwał do dziś i został zaadaptowany przez katolików, którzy przed Wielkanocą malują kolorowe pisanki.

Zresztą wiele obrzędów związanych z powitaniem wiosny przeszło do tutejszych obrządków wielkanocnych. Okres przygotowań do wiosny wiązał się też z wieloma pomniejszymi obrzędami – dokładnym sprzątaniem domostw (stąd dzisiejsze “wiosenne porządki”), paleniem przez młodzież ognisk na szczytach wzniesień (by wiosna przyszła szybciej), organizowaniem uczt z tańcami i śpiewami. 

Wiosenne porządki, przez tak wielu znienawidzone, to czynność, która w naszych domach w Polsce wciąż powraca w okolicach pierwszego dnia wiosny, czy przed Świętami Wielkanocnymi. Wywodzi się z pradawnych wierzeń. Czy można mówić, że jest to zwyczaj witania wiosny? Nie chodzi tylko i wyłącznie o to, żeby mieszkanie lśniło na wysoki połysk. Wraz z wymiataniem brudu pozbywamy się pozostałości po zimie. Czynność ta ma wymiar symboliczny: wraz z nieczystościami żegnamy zło i choroby.

Dla uczniów pierwszy dzień wiosny to także Dzień Wagarowicza! Jest to jedna z najbardziej znanych i praktykowanych wśród młodzieży tradycji. Nierzadko ten dzień jest wolny od zajęć lekcyjnych. Uczniowie przygotowują jakąś akademię i zabawne konkursy. Spędzają dzień w radosnym nastroju i taki właśnie powinien się utrzymywać całą wiosnę.

Pierwszy dzień wiosny, czyli zrównanie dnia z nocą, dla Słowian był najważniejszym świętem w całym roku. Wtedy to świętowano narodziny nowego życia po mroźnej i wyczerpującej zimie, stąd Jare Święto, zwane też Jarymi Godami. Dzień zwyciężał noc, a dobro – zło.

Jare Święto było nawet kilkudniowym cyklem obrzędów. Rozpoczynało je topienie słomianej kukły, symbolizującej boginię zwaną Marzanną, Morą, Śmiercią lub Smertką. Nietrudno się domyślić, ze utopienie Marzanny oznaczało śmierć zimy. W czasach prasłowiańskich wierzono, że zabicie postaci przedstawiającej boginię śmierci spowoduje jednocześnie usunięcie jej królestwa, czyli zimy, i nadejście wiosny. W prastarych czasach kukłę wykonywano ze słomy, owijano bandażami i kolorowymi szmatkami. Przez cały dzień dzieci nosiły ją po wsi, zaglądając do każdego domu i podtapiając, gdzie to tylko było możliwe. Wieczorem kukłę przejmowała młodzież, która przy zapalonych pochodniach szła ostatecznie utopić śmierć w rzece czy jeziorze. Czyniono przy tym ogromny hałas, klekocząc kołatkami, śpiewając i stukając w co popadnie.

Kolejnego dnia malowano pisanki, które były symbolem odrodzenia życia. To właśnie z wierzeń i obyczajów prasłowiańskich pochodzi wielkanocny zwyczaj malowania jajek. Nasi przodkowie przed przyjęciem przez Polskę chsztu ozdabiali pisanki w Jare Święto, a w miarę rozpowszechniania się chrześcijaństwa zwyczaj ten został przeniesiony na dni wielkanocne, zachowując właściwie całą swoją pradawną symbolikę. W to święto należało też porządnie się obmyć w świętej wodzie, a także przyjąć dla zdrowia kilka razów wierzbową witką, który to zwyczaj zwano śmigusem. Potem oba obrzędy – obmywania i chłostania witkami – połączono w znany nam do dziś śmigus-dyngus.

Oczywiście Jare Święto było nie tylko okazją do psot i zabawy, miało też dla Słowian głęboki wymiar religijny. Tego dnia rodził się bóg Jaryło, patron Jarego Święta. To bóg płodności i wiosny, przedstawiany jako młodzieniec z wieńcem na głowie, siedzący na białym koniu, w jednym ręku trzymający pęk zboża, a w drugim ludzką głowę. „W obrzędach wiosennych zwanych także Jaryłą albo Kostrubą, wyobrażany był często jako kukła z wyolbrzymionym przyrodzeniem, mającym zapłodnić ziemię i przynieść wiosnę. Jaryło dokonuje aktu zapłodnienia za pomocą rosy albo wiosennego deszczu” – można przeczytać na stronie Rodzimej Wiary, współczesnych wyznawców religii Prasłowian.

Jaryło według różnych przekazów był nie tylko patronem odradzającego się świata wiosny, ale także bogiem wojny, utożsamianym z rzymskim Marsem. Żywot jego był jednak krótki, jak niemal wszystko w prasłowiańskich wierzeniach był ściśle powiązany ze zjawiskami zachodzącymi w przyrodzie i trwał tyle, ile astronomiczna wiosna. Tuż po nocy kupały Jaryła umierał i urządzano mu uroczysty, symboliczny pogrzeb.

W Jare Gody Jaryło rozpoczynał dopiero panowanie nad Ziemią. W trakcie rytualnych obrzędów żercy, czyli prasłowiańscy kapłani, składali mu ofiary, aby skutecznie zapłodnił Mokoszę (prasłowiańskie wyobrażenie bogini Ziemi) i zapewnił obfite plony. Nasi przodkowie wierzyli, że życie ludzkie jest ściśle związane z przyrodą i kondycją natury. Może więc pierwszy dzień wiosny, współczesne Jare Święto, będzie dobrą okazją do tego, abyśmy sobie o tym przypomnieli?

Pierwszy dzień wiosny uznawany jest za magiczny i cudowny. Towarzysząca mu równonoc – dzień trwa dokładnie tyle samo, co noc – jest symbolem końca. Końca mroźnej, okrutnej zimy, która ustępuje właśnie miejsca budzącej świat do życia wiośnie. Niesie to ze sobą nowe nadzieje – na rozwój, szczęście i powodzenie. Na pierwszy dzień wiosny każdy czeka z utęsknieniem. Zatem, gdy nadejdzie, należy go odpowiednio uczcić, tym bardziej, że w tym roku zima ciągnie się nieznośnie długo.  

Za co kochamy wiosnę?

Dłuższe dni, dzięki którym do godzin wieczornych można aktywnie spędzać czas na dworze (sport, wycieczki, place zabaw)

Jest ciepło!

Fauna i flora budzą się do życia (wspaniała lekcja przyrody dla dzieci).

Ptaki wracają z ciepłych krajów (bocian to nasze dobro narodowe)

Wreszcie pozbędziemy się grubych, krępujących ruchy ubrań

pojawiają się nowe pomysły, idee, plany – wiosną jakoś łatwiej nam to przychodzi.

Początek wiosny na całym świecie przybiera różne formy i jest pełen symbolizmu. W wielu krajach w ramach obchodów tego święta organizowane są festiwale i różne uroczystości. Poznajcie najciekawsze zwyczaje z różnych miejsc na świecie.

Oczyszczające z zimy ogniska pali się również w innych krajach europejskich. Na przykład w Szwajcarii odbywa się Wiosenny Festiwal, który czerpie swoje źródło jeszcze ze średniowiecznej tradycji. Szwajcarzy także muszą coś spalić – tym razem nie jest to kukła, a bałwanek. W trzeci poniedziałek kwietnia, nad jeziorem Zuryskim w okresie pojawienia się pierwszych kwiatów organizowany jest Festiwal Sechselauten (wyjątek stanowi wielki tydzień). W dzień ten przez miasto przechodzi kilkutysięczny pochód, zmierzający nad jezioro. Nad zbiornikiem podpalany jest ogromny stos, na którego szczycie znajduje się bałwan, Böögg, którego głowa wypełniona jest fajerwerkami które, gdy zajmie je ogień, wybuchają, owocując pięknym pokazem. Kiedy w momencie kulminacyjnym konstrukcja zostaje podpalona, a na niebie widoczny jest niezwykły pokaz sztucznych ogni.  Sposób, w jaki pali się bałwan, ma dla Szwajcarów istotne znaczenie. Im szybciej ogień zajmie głowę, tym lepsza będzie pogoda w ciągu najbliższych miesięcy.  Festiwalowi towarzyszy do tego muzyka, wielkie pochody w historycznych strojach i oczywiście dobra zabawa.

Japonia. Wiosna jest niezwykłym wydarzeniem dla mieszkańców tego kraju. Jednym ze świąt jest obserwowanie urody kwitnących kwiatów wiśni, znane pod nazwą Hanami. Początkowo obiektem podziwu był kwitnący nieco wcześniej kwiat moreli japońskiej, dziś praktykowany głównie wśród starszych mieszkańców. Kwitnienie ma nawiązywać do piękna oraz ulotności ludzkiego życia. Japończycy są mistrzami w przewidywaniu dnia kwitnienia tego niezwykłego owocu. Dla nich najważniejsze w tym okresie jest podziwianie urody kwiatów,  które są metaforą życia i ulotności piękna. Inny zwyczaj to tak zwane mame maki, czyli rzucanie ziarnami. Święto to przypada na 3 lutego, kiedy to odpędzane są demony  Celebracja odejścia zimy zaczyna się już w lutym, wtedy to mieszkańcy wyspy przeganiają złe duchy. Osoby, które urodziły się w roku, któremu patronuje to samo zwierzę, co obecnie, zakładają maskę demona. A najstarszy członek rodziny lub mężczyzna urodzony w roku, któremu patronuje dane zwierzę, rzuca ziarnami w demony, krzycząc: „Demony na zewnątrz, dobro do środka”. Domownicy zbierają ziarna i jedzą ich tyle, ile mają lat plus jedno dodatkowe za pomyślny najbliższy rok.  Jeszcze innym japońskim zwyczajem jest nori maki, polegające na zjedzeniu około 20-centymetrowego rulonu niepokrojonego sushi. Warto podkreślić, że jedzący musi zachować ciszę i być zwróconym w szczęśliwym dla danego regionu kierunku. Konsumpcja ma zapewnić długowieczność oraz powodzenie w interesach.

Z kolei w połowie kwietnia w Tajlandii celebrowanie wiosny zbiega się z Songkran, czyli Nowym Rokiem. Odbywa się wówczas wielki festiwal wody, przypominający nieco polski Śmigus Dyngus. Tradycyjne, delikatne pokropienie wodą na znak błogosławieństwa przybiera tam rozmiar ogromnej wodnej bitwy.

Świętowanie wiosny to nie tylko wieloletnie tradycje, a również współczesne zwyczaje. W Kanadzie od ponad 60 lat urządza się w maju największy na świecie festiwal tulipanów, na którym prezentowanych jest ponad milion kwiatów. Tulipany są nie tylko pięknym ukoronowaniem wiosny, ale również symbolem przyjaźni między Kanadą a Holandią.

A jeśli Holandia, to na pewno mnóstwo kwiatów. Nie mogłoby być inaczej. Co roku w kwietniu Holendrzy organizują Bloemencorso Bollenstreek, czyli kwiatową paradę, która trwa 12 godzin. Uczestnicy rozpoczynają podróż w miejscowości Noordwijk, a kończą w Haarlem. Trasa liczy około 40 kilometrów. Podczas parady prezentowane są dzieła wykonane przez artystów, które są umiejscowione na platformach. Skoro to kwiatowa parada, to prace wykonane są z kwiatów, zwłaszcza tulipanów, żonkili czy hiacyntów, których na wiosnę kwitnie sporo.

A jak świętuja początek wiosny Hindusi ? Chyba każdy słyszał o obrzędzie Holi, czyli tak zwanym festiwalu kolorów, który od pewnego czasu zagościł również u nas. Święto przypada na moment zrównania dnia z nocą, w miesiącu phalguna, czyli na przełomie lutego i marca. Hindusi,  oblewają się barwioną wodą i posypują kolorowym proszkiem. Zwyczaj ten symbolizuje budzenie się przyrody do życia, a moc kolorów ma podkreślić radość z odchodzącej zimy oraz powitanie wiosny.      

W Bułgarii wiosnę wita się już 1 marca. Jednym z najstarszych świąt powiązanych z wiosną i obchodzonych w Europie jest bułgarska Martenica. Tradycja ta sięga powstania państwa w 681 roku ( VII wiek ). Święto nosi nazwę dnia Babci Marzec, Baby Marty czy też Maretnicy. Owa baba wyobrażana jest jako starsza, zgryźliwa kobieta, która nie chce odejścia zimy. Tego dnia Bułgarzy przekupują tą Babę Martę – złośliwą staruszkę, która za wszelką cenę stara się opóźnić odejście zimy, dlatego obdarowują się czerwono-białymi gałgankami z włóczki (zwanymi martenicami), Ma to udobruchać Babę Martę i otworzyć drzwi wiośnie. W tym dniu według tradycji Martenice mogą mieć postać lalek, figurek, pomponów, bransoletek czy tez wstążek. Czerwień symbolizuje krew i życie, biel zaś czystość i szczęście. Martiniczki, czyli właśnie biało-czerwone podarki, trzeba nosić do momentu ujrzenia pierwszego bociana lub jaskółki. Wtedy można go zostawić pod kamieniem, powiesić na drzewie lub puścić z nurtem rzeki. 

W Bośni ludzie gromadzą się na festiwalu jajecznicy Cimburijada w Zenica. Danie przygotowywane jest na ogromnych patelniach i rozdawane uczestnikom. Symbolika święta jest głęboko powiązana z główną atrakcją dnia, czyli jajkiem. Symbolizuje ono nowe życie, co jest alegorią wiosny. Tradycja ta liczy sobie już kilkaset lat. 

Na terenie obecnej Rosji, Białorusi i Ukrainy w dawnych czasach obchodzona była Maslenica – czyli tygodniowe święto związane z pożegnaniem zimy. Jest to czas zabaw i jedzenia blinów. Blin to po prostu naleśnik symbol słońca i wyraz wdzięczności za dar życia.                                                                                                                                             U naszych sąsiadów na Litwie,natomiast obchodzone jest święto Kaziukas. Jego źródeł upatrywać należy w tradycjach pogańskich, zostały jednak one przejęte przez Kościół.  W obecnej formie święto funkcjonuje od około 400 lat, 4 marca – w dniu wspomnienia św. Kazimierza – patrona Litwy – organizowany jest słynny jarmark wileński, w czasie którego można nabyć prace miejscowych rzemieślników. Poza tym, odbywają się pochody, podczas których uczestnicy odgrywają scenki i grają na instrumentach. To czas obdarowywania się prezentami wykonanymi z tradycyjnych materiałów, np. gliny. Głównym symbolem święta jest bukiet zrobiony z zasuszonych kwiatów, ziół i zbóż.    

W dniu 21 marca rozpoczyna się również kalendarz kurdyjski. Kurdowie nie mają własnego państwa, łączy ich religia i tradycja. Tego dnia zakładają odświętne stroje i w duchu zabawy witają nowy rok.     

Często stare zwyczaje zamierają, jednak w ich miejsce pojawiają się zupełnie nowe sposoby na celebrowanie ważnych wydarzeń. Przykładem może być tutaj amerykańskie Annapolis, gdzie mieszkańcy, chcąc przywołać szybszy początek okresu wiosenno-letniego i pożegnać zimę, palą swoje skarpety. Ma to zwiastować powrót sezonu rekreacyjnego.

W dzisiejszych czasach zapominamy często o celebrowaniu rytuałów czy tradycji przekazywanych z pokolenia na pokolenie. A dzięki nim możemy zrozumieć przecież, jak bardzo różnorodni jesteśmy.  Wraz z nadejściem wiosny powinniśmy podjąć jakieś postanowienia, zrobić plan na następnych kilka miesięcy, wprowadzić coś nowego do naszego życia.

Ja już zrobiłam sobie wiosenne plany i zabieram się za wcielanie ich w życie, a wy? Czy wy też macie jakieś plany związane z wiosną? Może podzielicie się nimi ze mną w komentarzach pod tym postem.

2 Replies to “Spring forward”

  • Spring, spring, we wait for her but here in the north, as usual, comes very late. Even the leaf is not on the trees yet. It’s good that even though I could read and see nice photos on your blog, you write cool. Regards from Michigan. Larry

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.