Discovering our World

Travel, beauty, fashion, style and lifestyle blog by Ashley Liddle

United States – the beginning of the country

I spent last Saturday reading John Steinbeck’s “Journey with Charley” and the more I delved into the journey thru the US with the author, the more I wanted to remember the history of this country and the events that shaped its present face. To paraphrase the invaluable Steinbeck, I can say that I am writing this text not to teach others, but to keep myself informed.


The first colonists came to North America from Great Britain in 1497; just five years after Christopher Columbus discovered the land. The first permanent settlement was called Jamestown, and is located in today’s Virginia. After 1560’s, the inflow of newcomers from England was increasing, recruiting mainly from people persecuted because of religious views. The first paradox of the United States is that the foundations of the new world were built by the persecuted, while their successors persecuted themselves – first, the indigenous people, whom they called Indians, then the slaves, whom they brought from Africa. Such an irony of fate.

The attitude towards Indians and slaves are two very important threads of the history of the United States, which have had and still have an impact on the image of this country. These are the great sins of the new state that are still not fully resolved. Greed is at the root of both of them. The Indians were exterminated because the land had to be seized. Slavery allowed the maximum use of this land for cultivation, at almost zero labor costs. The economic power of the United States of America is unfortunately rooted in these two phenomena. Anyway, not only this power.

Native Americans

It is estimated that in the 16th century, the period when colonization began, North America was inhabited by about 5 million Indians scattered throughout the territory (South and Central America was much more populated – 42 million). It can therefore be said that from the beginning they were doomed to failure, given the number of colonists. However, I see a different aspect in this – there was enough land for everyone to fit in, but the events went differently. In the 19th century, the influx of people to North America increased significantly. The relations with the Indians were to be resolved by treaties concluded between 1778 and 1871. Unfortunately, the new state broke all 370. The treaties were to guarantee the freedom of life of the Indians in their reserves in exchange for their waiver of land rights. However, the Bureau of Indian Affairs broke the arrangements; resettlements paid for in human casualties were common. Massacres of indigenous people were not uncommon. The last Great War with the Indians lasted 11 years from 1866 to 1877. It ended with the murder of Indian chief called Crazy Horse. It does not seem that the Indian armed struggle could be considered the events of the Wounded Knee stream that took place in 1890, it was rather a preventive massacre of Indians from a local reserve, intended to prevent the alleged uprising that local residents feared. The fact that the start of the massacre was accidental, however, resulted in deaths according to official estimates of the government of 153 Indians, and the fate of 150 others remained unknown. It was not until 1990 that the US Congress regretted those events. In 1971, Wounded Knee II, or not so long ago, the Indian-led occupation of 71 days, somewhat changed policy towards them. This is a painful piece of history in the history of the United States, with which this powerful country, it seems, is still not completely accounted for.

Establishment of the state

There was a time when the colonists fought on two fronts – on the one hand with the Indians, on the other with the home countries, specifically with the Kingdom of Great Britain. In short, it looks like the Kingdom also wanted to rule over its overseas estates and, more importantly, profit. However, it is important to remember that America is very, very far from Europe. Who would want to send some of their income somewhere overseas when they can’t even decide what their money will be spent on? The situation was exacerbated by the fact that the inhabitants of the colony loyally fighting on the side of the king in the war with France, which was fought for property in America, felt disregarded by the British crown and demanded proper representation in the House of Commons – this was the famous speech of James Otis in 1761 a lawyer from Boston who said that taxation without representation (in Parliament) is tyranny. The situation was tense for years. Finally, after an action in 1774, in which Boston merchants disguised as Indian threw a load of tea overboard in an act of opposition to the policy of economic exploitation and treatment of the colony, after repercussions from Great Britain, the colony residents united their forces. At the Second Continental Congress on July 4, 1776, 13 states declared the Declaration of Independence. It is considered the founding document of the United States of America. Its authors were: Thomas Jefferson, John Adams, Benjamin Franklin, Robert R. Livingston and Roger Sherman. The document is saturated with the ideas of enlightenment and expresses the famous civil rights that underpin not only the American system, but also the way of thinking and de facto life philosophy of this country. Famous words that people were created by God equal and deserve the right to live, to freedom and to seek happiness are the foundations of the ideology of so-called American dream. The War of Independence that lasted from 1775 to 1783 ended with the success of the colonists and the signing of the Paris Treaty in which Great Britain recognized the independence of the United States. The process of creating the state was sealed by the adoption of the US Constitution in Philadelphia in 1787. However, it would take some time for the shape and character of this country to finally determine.

These were the first great achievements of the American Dream series. However, I remind you that not everyone on this continent, despite the lofty ideals of the Declaration of Independence, had the right to implement the American dream. They were deprived of Indians, the other group was slaves. It turned out that the latter were to have a much greater impact on the history of the young state than the native inhabitants of America. For a simple reason – they were more economically significant, in a word they were a value expressed in money, because of which (among other things) another war broke out.


The first transports of slaves reached the coast of America around 1612-1619, i.e. relatively early. They were goods imported from Africa and were treated in this way. They quickly became a popular commodity. In the slave trade, people grew enormously rich, all fortunes were driven in this way. After all, it is extremely profitable to have an employee who stumbles in unlimited working time, who does not need to be paid and who is easy to replace. Demand was enormous, especially in the southern states where this cheap labor was used to work on plantations. The War of Independence has ventilated the minds a bit, some more enlightened have noticed that demanding freedom for themselves would also be advisable to respect the freedom of others. Slaves did not even have it in the basic physical dimension as even freedom of movement. The first constitution abolishing slavery was the fruit of the Delaware state of 1776. A general ban on slavery in the northern and northwestern states was passed by Congress in 1787. And again the power of money ubiquitous in this history bows down to us – it is easier to ban slavery on states that did not they were profiting greatly from its existence. The south had trouble with this. It is not easy to part with the profits. Even when production that was based on slavery became less profitable, which minimized losses, the psychological problem remained. This problem can be defined as follows – what will we do with so many suddenly released people, and in addition people who we have not treated the best before? In Virginia alone they accounted for 40% of the population. How not to be afraid here? The north aimed to introduce the widest ban on slavery, the south to maintain it. The North, living on trade and production, wanted the highest tariffs on imported goods. South relied on export as low as possible, because it depended on these goods. In addition, the problem extended to anew join as a result of the war with Mexico in 1846-1848 states. It was about what system was to be introduced in them. It is not surprising that this ended in an armed conflict.

The American Civil War 1861-1865

In fact, it was a war between two economic models, the victory of one of which was to determine the further political and economic shape of the state. It began with the secession of the southern states that formed the Confederation. It was the Confederation that struck the Union of the North first by firing on Fort Sumter in Charleston Bay, South Carolina on April 12, 1861. The civil war cost 620,000 lives, maybe even more. Although its completion crowned the unification of the territory, the division into north and south is still reflected in American mentality, culture and politics. It is very interesting to consider what the United States would look like if it won south. Would a conservative world-minded south, with an economic system based on great latifundios, provide the role that the United States still has in the world and their economic power? We will never know. The model of capitalism based on new industry and liberal views won. Maybe it was this win that proved its better effectiveness and efficiency. After all, the soldiers of the south were very involved in the matter, and yet they had to give way. The last unfortunate act of war was the successful assassination of President Lincoln in 1865. Since the end of the American Civil War, which determined the dominant model of the state, the United States was to begin its march toward becoming one of the world’s largest powers. Not bad for the descendants of refugees.

Sobota minęła mi przyjemnie na czytaniu „Podróży z Charleyem” Johna Steinbecka i im bardziej zagłębiałam się razem z autorem w wędrówkę po Stanach Zjednoczonych, tym bardziej miałam ochotę przypomnieć sobie historię tego kraju i wydarzenia, które ukształtowały jego obecne oblicze. Parafrazując zatem nieocenionego Steinbecka mogę stwierdzić, że piszę ten tekst nie po to, by pouczać innych, lecz by poinformować samą siebie.


Pierwsi koloniści przybyli do Ameryki Północnej w 1497 r. czyli zaledwie pięć lat po odkryciu tego lądu przez Krzysztofa Kolumba. Byli Anglikami. Pierwsza trwała osada przez nich założona to Jamestown w Wirginii. Po roku 60 – tym zwiększa się napływ przybyszy z Anglii, rekrutujących się głównie spośród ludzi prześladowanych z powodu poglądów religijnych. Pierwszy zatem paradoks Stanów Zjednoczonych to to, że podwaliny nowego świata budowali prześladowani, podczas gdy ich następcy sami prześladowali na potęgę – najpierw rdzennych mieszkańców, których nazwali Indianami, potem niewolników, których sprowadzili z Afryki. Taka ironia losu.

Stosunek do Indian i niewolników to dwa bardzo istotne wątki historii Stanów Zjednoczonych, które miały i nadal mają wpływ na obraz tego kraju. To wielkie, wciąż nie do końca rozwiązane grzechy nowego państwa. U podstaw obu z nich leży zachłanność. Indianie zostali wytrzebieni, bo trzeba było zagarnąć ziemię. Niewolnictwo umożliwiało maksymalne wykorzystanie tej ziemi pod uprawę, przy niemalże zerowych kosztach pracy. Potęga gospodarcza stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej ma niestety swoje źródła w tych dwóch zjawiskach. Zresztą, nie tylko ta potęga.


Szacuje się, że w XVI w. to znaczy okresie, w którym rozpoczęła się kolonizacja, Amerykę Północną zamieszkiwało około 5 milinów Indian, rozproszonych na całym terytorium (znacznie bardziej zaludniona była Ameryka Południowa i Środkowa – 42 miliony). Można zatem stwierdzić, że od początku skazani byli na porażkę zważywszy na liczebność kolonistów. Widzę w tym jednak inny aspekt – ziemi było wystarczająco przecież dużo, żeby wszyscy się zmieścili, jednak wydarzenia potoczyły się inaczej. W XIX w. znacząco zwiększył się napływ ludności do Ameryki Północnej. Kwestię stosunków z Indianami miały rozwiązać traktaty zawarte pomiędzy 1778 a 1871 r. Niestety nowe państwo złamało wszystkie 370. Traktaty miały gwarantować wolność życia Indian w wyznaczonych im rezerwatach w zamian za zrzeczenie się przez nich praw do ziemi. Jednak Biuro do Spraw Indian łamało ustalenia, nagminne były przesiedlenia okupione ofiarami w ludziach. Masakry rdzennej ludności nie należały do rzadkości. Ostatnia wielka wojna z Indianami to 11 lat od 1866 do 1877 r. Kończy ją zamordowanie wodza Indian Szalonego Konia. Nie wydaje się by za walkę zbrojną Indian można było uznać  wydarzenia nad potokiem WoundedKnee, które miały miejsce w 1890 r., była to raczej masakra Indian z lokalnego rezerwatu, o charakterze prewencyjnym, mająca zapobiec domniemanemu powstaniu, którego obawiali się okoliczni mieszkańcy. Fakt, że rozpoczęcie masakry miało charakter przypadkowy, jednak w jej wyniku śmierć poniosło według oficjalnych szacunków rządu 153 Indian, a los 150 innych pozostał nieznany. Dopiero 1990 r. Kongres Stanów Zjednoczonych wyraził ubolewanie z powodu tamtych wydarzeń. W 1971 r. WoundedKnee II, czyli nie tak dawno temu, okupacja prowadzona przez Indian trwająca 71 dni, w pewien sposób zmieniła politykę w stosunku do nich. Jest to bolesna karta w historii dziejów Stanów Zjednoczonych, z którą ten potężny kraj, jak się wydaje, wciąż nie do końca się rozliczył.

Powstanie państwa

Był czas kiedy koloniści walczyli na dwóch frontach – z jednej strony z Indianami, z drugiej z państwami macierzystymi, konkretnie z Królestwem Wielkiej Brytanii. W skrócie wygląda to tak, że Królestwo chciało rządzić również w swoich zamorskich posiadłościach i co chyba ważniejsze – czerpać zyski. Jednak trzeba pamiętać, że Ameryka jest bardzo, bardzo daleko od Europy. Kto chciałby wysyłać część swoich dochodów gdzieś za ocean, gdy nawet nie może decydować na co zostaną wydane jego pieniądze. Sytuację zaostrzał fakt, że mieszkańcy kolonii lojalnie walczący po stronie króla w wojnie z Francją, która toczyła się o posiadłości w Ameryce, czuli się lekceważeni przez koronę brytyjską i domagali się właściwej reprezentacji w Izbie Gmin – do tego odnosiło się sławne wystąpienie Jamesa Otisa w 1761 r., prawnika z Bostonu, który stwierdził, że opodatkowanie bez przedstawicielstwa (w Parlamencie) jest tyranią. Sytuacja przez lata była napięta. W końcu po akcji w 1774 r., w której przebrani za Indian kupcy bostońscy wyrzucili za burtę ładunek herbaty w akcie sprzeciwu wobec polityce ekonomicznego wyzysku i przedmiotowego traktowania kolonii, po reperkusjach ze strony Wielkiej Brytanii, mieszkańcy kolonii zjednoczyli siły. Na II Kongresie Kontynentalnym 4 lipca 1776 r. 13 stanów ogłosiło Deklarację Niepodległości. Uznaje się ją za dokument założycielski Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Jejautoramibyli: Thomas Jeffersona,  John Adams, Benjamin Franklin, Robert R. Livingston i Roger Sherman. Dokument jest przesycony ideami oświecenia i wyraża sławne prawa obywatelskie stanowiące podwaliny nie tylko amerykańskiego ustroju, ale też sposobu myślenia i de facto życiowej filozofii tego kraju. Sławne słowa, że ludzie zostali stworzeni przez Boga równymi sobie i należy im się prawo do życia, do wolności i do poszukiwania szczęścia, stanowią podstawy ideologii tzw. amerykańskiego snu.

Wojna o niepodległość trwająca od 1775 do 1783 r. zakończyła się sukcesem kolonistów i podpisaniem traktatu paryskiego, w którym Wielka Brytania uznała niepodległość Stanów Zjednoczonych. Proces tworzenia państwa przypieczętowany został uchwaleniem w 1787 r. w Filadelfii Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Miało jednak minąć trochę czasu zanim kształt i charakter tego państwa miał się ostatecznie określić.

Były to pierwsze, wielkie osiągnięcia z serii amerykański sen. Przypominam jednak, że nie każdy na tym kontynencie mimo wzniosłych idei Deklaracji Niepodległości, miał prawo do realizacji amerykańskiego snu. Pozbawieni go byli Indianie, drugą grupą byli niewolnicy. Okazało się, że ci ostatni mieli mieć znacznie większy wpływ na historię młodego państwa niż rdzenni mieszkańcy Ameryki. Z prostej przyczyny – byli bardziej istotni ekonomicznie, słowem stanowili wartość możliwą do wyrażenia w pieniądzu, z powodu której (między innymi) wybuchła  kolejna wojna.


Pierwsze transporty niewolników przybiły do wybrzeży Ameryki w okolicach 1612 – 1619 r. czyli stosunkowo wcześnie. Byli towarem przywiezionym z Afryki i w taki sposób byli też traktowani. Szybko stali się też towarem popularnym. Na handlu niewolnikami ludzie ogromnie się bogacili, powstawały całe fortuny napędzane w ten sposób. To przecież nad wyraz opłacalne mieć pracownika, który haruje w nielimitowanym czasie pracy, którego nie trzeba opłacać i którego łatwo zastąpić. Popyt był ogromny, szczególnie w stanach południowych gdzie wykorzystywano tą tanią siłę roboczą do pracy na plantacjach. Wojna o niepodległość przewietrzyła trochę umysły, niektóre co bardziej światłe dostrzegły, że domagając się wolności dla siebie wskazane byłoby też respektować wolność innych. Niewolnicy nie posiadali jej nawet w podstawowym wymiarze fizycznym jako wolności chociażby przemieszczania się. Pierwsza konstytucja znosząca niewolnictwo to owoc myśli stanu Delawere z 1776 r. Powszechny zakaz niewolnictwa w stanach północnych i północno-zachodnich uchwalił Kongres w 1787 r. I znowu kłania nam się wszechobecna w tej historii moc pieniądza – łatwiej zakaz niewolnictwa uchwalało się stanom, które nie czerpały krociowych zysków z jego istnienia. Południe miało z tym kłopot. Nie jest łatwo rozstawać z się z zyskami. Nawet gdy produkcja, która opierała się na niewolnictwie stawała się mniej opłacalna, co minimalizowało straty, pozostawał problem psychologiczny. Problem ten można zdefiniować następująco – co poczniemy z taką ilością nagle uwolnionych ludzi i to w dodatku ludzi, których nie traktowaliśmy wcześniej najlepiej? W samej Wirginii stanowili 40% populacji. Jak się tu nie bać? Północ zmierzała do wprowadzenia jak najszerszego zakazu niewolnictwa, Południe do utrzymania go. Północ żyjąca z handlu i produkcji chciała jak najwyższych ceł ochronnych  na towary sprowadzane. Południe żyjące z eksportu jak najniższych, bo zależne było od tych towarów właśnie. Ponadto problem rozciągał się na nowo przyłączone w wyniku wojny z Meksykiem w latach 1846-1848 stany. Chodziło o to  jaki system miał zostać w nich wprowadzony. Nie dziwne, że skończyło się to konfliktem zbrojnym.

Wojna secesyjna 1861 – 1865

De facto była to wojna dwóch modeli gospodarczych, zwycięstwo jednego z nich miało przesądzić o dalszym kształcie politycznym i ekonomicznym państwa. Rozpoczęła się od secesji stanów południowych, które zawiązały Konfederację. To Konfederacja uderzyła pierwsza na Unię Północy ostrzeliwując  FortSumter w zatoce Charleston w Karolinie Południowej  12 kwietnia 1861. Wojna domowa kosztowała życie 620 tysięcy ludzi, może było ich nawet więcej. Mimo, że jej zakończenie wieńczyło zjednoczenie terytorium,  nadal podział na północ i południe znajduje swoje odzwierciedlenie w amerykańskiej mentalności, kulturze i polityce. Bardzo ciekawe jest rozważanie jak wyglądałyby Stany Zjednoczone gdyby wygrało południe. Czy konserwatywne światopoglądowo południe, z systemem ekonomicznym opierającym się na wielkich latyfundiach mogłoby zapewnić taką rolę jaką Stany obecnie wciąż mają w świecie i ich gospodarczą potęgę? Nigdy się nie dowiemy. Wygrał model kapitalizmu opartego na nowym przemyśle i liberalnych poglądach. Może właśnie ta wygrana dowodziła jego lepszej skuteczności i sprawności. Żołnierze południa byli przecież bardzo zaangażowani w sprawę, a jednak musieli ustąpić pola. Ostatnim nieszczęśliwym aktem wojny był udany zamach na prezydenta Lincolna w 1865 r. Od momentu zakończenia wojny secesyjnej, która rozstrzygnęła o dominującym modelu państwa, Stany Zjednoczone miały rozpocząć swój pochód w kierunku stania się jedną z największych światowych potęg. Nieźle, jak na potomków uciekinierów.